Hobbit, czyli tam i z powrotem
Hobbit, czyli tam i z powrotem (ang. The Hobbit or There and Back Again) - powieść autorstwa J. R. R. Tolkiena, wydana w 1937 roku. Opowiada o wyprawie podjętej przez hobbita Bilba Bagginsa, trzynastu krasnoludów (Thorin, Oin, Glóin, Balin, Dwalin, Fíli, Kili, Dori, Nori, Ori, Bifur, Bofur, Bombur) i czarodzieja Gandalfa do siedziby smoka Smauga, która ma na celu zabicie go i odzyskanie zagarniętego przez niego skarbu. Powieść uznawana jest za prolog Władcy Pierścieni.
Grupa wędrowców w czasie swej podróży doznaje wielu niebezpiecznych przygód. Zawsze jednak wychodzi z nich cało, a to dzięki magicznemu pierścieniowi, który czyni Bilba niewidzialnym. Bilbo znalazł pierścień w jaskini Golluma.
Zarówno Hobbit, jak i Władca Pierścieni powstały pod wpływem staroangielskich legend, którymi interesował się Tolkien. Powieść jest ceniona za dokładnie obmyślony przez autora świat hobbitów, elfów i innych magicznych stworzeń.
W Polsce ukazały się trzy przekłady Hobbita (kolejność chronologiczna):
- Marii Skibniewskiej, z wierszami w tłumaczeniu Włodzimierza Lewika (1960)
- Pauliny Braiter, zatytułowany Hobbit albo tam i z powrotem (1997)
- Andrzeja Polkowskiego (2002).
